Se a cultura popular galega escolheu uma árvore como símbolo, é, sem dúvida, o carvalho, facto que nos liga a outras culturas atlânticas e europeias. As lendas, o cancioneiro, o provérbio e até a sua utilização na língua (“és forte como um carvalho!”) testemunham a importância do carvalho no nosso imaginário popular e no nosso património imaterial, no qual a toponímia tem lugar de destaque.
Nas palavras de Gonzalo Navaza na sua obra Fitotoponimia galega, o carvalho é, portanto, “a realidade botânica mais importante da nossa fitotoponímia". E claro que é: o carvalho está presente num lugar de destaque no nosso inventário municipal. Temos a forma comum do galego no município de Carballo em A Coruña, e os derivados O Carballiño, Carballedo, Carballeda de Avia e Carballeda de Valdeorras. A eles devemos acrescentar as inúmeras formas na nossa toponímia menor que vão de Carballo a Carballos, de Carballa a Carballas, Carballal, Carballás, Carballeiras, Carballizos, Carballedo, Carballeda e derivados com diminutivos ou o elemento para funcionar como um complemento ao nome (Alto do Carvalho...).
Quanto à sua etimologia, a hipótese mais difundida considera a forma pré-latina CARBA com o sufixo --ALIU a origem da palavra do galego comum carballo e do português carvalho, além do carbayu do asturiano fora do nosso espaço linguístico.
Muitas vezes reparamos nesta secção naquelas joias toponímicas que, por serem únicas, se destacam entre os mais de 42.000 topónimos que…
O Seminário de Onomástica da Real Academia determinou alterar a denominação oficial da freguesia de Moscoso (San Paio)…